Joechei! De eindreflectie (ofwel scriptie) die ik in dit laatste jaar van mijn opleiding tot geestelijk begeleider/verzorger moest schrijven is klaar. Het onderwerp is live muziek in geestelijke verzorging, met name bij mensen met dementie. Naast een theoretisch hoofdstuk, waarvoor ik in allerlei boeiende bronnen dook, bevat het ook een aanzienlijk hoofdstuk over de praktijk, en interviews met collega's die ook de magie van muziek in hun werk inzetten. En als tekstschrijver van origine, was er mij natuurlijk veel aan gelegen om er een leesbaar verhaal van te maken.
De titel ‘Het zingen van de ziel’ is de letterlijke titel van een liedje van ‘Lenny en de wespen’ dat ik pas dit laatste studiejaar leerde kennen. Docent Wim Smeets speelde het af aan het begin van een college en ik was meteen verliefd. Vooral op de tekst, maar zeker ook op de melodie, die op een eenvoudig akkoordenschema bleek te steunen. Inmiddels zing ik het lied wekelijks uit volle borst, samen met mijn gitaar. Want het zingen van de ziel maakt het draaglijk hier.
Ik ben heel blij dat ‘ie af is, met dank aan mijn begeleider Robert te Pas en vele vele anderen. Naast het thuisfront zijn dat de collega’s en bewoners van Zuyderland Care, dus de ouderenzorg. Zo blij dat ik daar al de kans kreeg te beginnen met dit mooie vak tijdens mijn opleiding. ‘Zo blij dat wij nog durven dromen, en verdwijnen soms, in onze eigen fantasie’, zoals Lenny zingt met zijn wespen. Als je benieuwd bent, kun je het eindresultaat hier lezen: Scriptie Femke Kools 2026
